Interpretacja indywidualna - stanowisko nieprawidłowe
\n\nSzanowna\nPani,
\n\nstwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków\npodatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
\n\nZakres wniosku o wydanie interpretacji\nindywidualnej
\n\n20\nkwietnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 13 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji\nindywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
\n\nOpis stanu faktycznego
\n\nWnioskodawczyni\njest osobą fizyczną, nieprowadzącą działalności gospodarczej. Wnioskodawczyni przez\nok. 15 lat opiekowała się osobą przewlekle chorą (cukrzyca, choroby kardiologiczne),\nktóra wymagała stałej opieki. Osoba ta miała tzw. grupę inwalidzką (od ok. 2 lat),\nzaś z uwagi na liczne zawały serca miała wszczepiony rozrusznik serca.
\n\nOpieka\nsprawowana przez Wnioskodawczynię nad osobą potrzebującą obejmowała w szczególności\ntakie czynności jak:
\n\nWw.\nosoba potrzebująca w ramach wdzięczności za pomoc postanowiła przenieść na rzecz\nWnioskodawczyni należący do niej lokal mieszkalny w ramach tzw. umowy dożywocia,\nuregulowanej w art. 908 - art. 916 ustawy - Kodeks cywilny. W dniu 5 grudnia 2024\nr. Wnioskodawczyni oraz wyżej wymieniona osoba potrzebująca (dalej: „Dożywotnik\")\nzawarli umowę dożywocia w formie aktu notarialnego na mocy której Dożywotnik przeniósł\nwłasność lokalu mieszkalnego (dalej: „Lokal”) na rzecz Wnioskodawczyni z dniem 5\ngrudnia 2024 r., zaś Wnioskodawczyni zobowiązała się w zamian za to zapewnić Dożywotnikowi\ndożywotnie utrzymanie. Wnioskodawczyni w chwili nabycia Lokalu nie pozostawała w\nzwiązku małżeńskim i Lokal nabyła w całości (1/1), do swojego wyłącznego majątku\nosobistego (prywatnego).
\n\nDożywotnik\nzmarł dnia 21 grudnia 2024 r. Wnioskodawczyni zorganizowała jego pogrzeb i poniosła jego\nkoszty. Wnioskodawczyni zapłaciła również koszty wykonania i montażu nagrobka oraz\nwszelkie inne koszty związane z pochówkiem i grobem.
\n\nW\ndniu 18 czerwca 2025 r. Wnioskodawczyni sprzedała Lokal na rzecz osób trzecich za\ncenę 440.000,00 zł.
\n\nLokal\nnigdy nie był wykorzystywany do działalności gospodarczej. Wnioskodawczyni nie prowadzi\ndziałalności gospodarczej i nie wykorzystywała nigdy Lokalu w celach zarobkowych.
\n\nPytanie
\n\nCzy w przedstawionym stanie faktycznym\nzawarcie umowy sprzedaży nieruchomości nabytej w drodze umowy dożywocia w okresie\ndo 5 (pięciu) lat od nabycia tej nieruchomości będzie się wiązała z obowiązkiem\nzapłaty podatku dochodowego na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym\nod osób fizycznych?
\n\nPani stanowisko w sprawie
\n\nZdaniem Wnioskodawczyni w przedstawionym stanie faktycznym zawarcie umowy\nsprzedaży nieruchomości nabytej w drodze umowy dożywocia w okresie do pięciu lat\nod nabycia tej nieruchomości nie będzie się wiązała z obowiązkiem zapłaty podatku\ndochodowego.
\n\nW ocenie Wnioskodawczyni, sprzedaż w dniu 18 czerwca 2025 r. lokalu mieszkalnego\nnabytego uprzednio na podstawie umowy dożywocia z dnia 5 grudnia 2024 r. nie powoduje\nobowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych, mimo że zbycie nastąpiło\nprzed upływem pięciu lat liczonych od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło\nnabycie. Wynika to z tego, że w realiach nabycia nieruchomości na podstawie umowy\ndożywocia nie jest możliwe prawidłowe ustalenie podstawy opodatkowania, o której\nmowa w art. 30e ust. 2 ustawy o PIT, tj. dochodu.
\n\nZgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o PIT: „Opodatkowaniu podatkiem dochodowym\npodlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21,\n52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej\nzaniechano poboru podatku.\" Zgodnie zaś z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy\no PIT, źródłem przychodu jest odpłatne zbycie nieruchomości, jeżeli nie następuje\nw wykonaniu działalności gospodarczej i ma miejsce przed upływem 5 lat, licząc od\nkońca roku nabycia. Z kolei na podstawie art. 30e ust. 1 i 2 ustawy o PIT podatek\nwynosi 19% dochodu, a więc różnicy pomiędzy przychodem określonym zgodnie z art.\n19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d. Konstrukcja tego podatku\nwymaga zatem możliwości ustalenia obu tych elementów w sposób odpowiadający ustawie.
\n\nStosownie do art. 19 ust. 1\nustawy o PIT, przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości jest co do zasady wartość\nwyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Z\nkolei art. 22 ust. 6c ustawy o PIT odnosi się do udokumentowanych kosztów nabycia\nlub wytworzenia, powiększonych o udokumentowane nakłady. Przepisy te zostały skonstruowane\ndla sytuacji typowych, w których możliwe jest wskazanie ceny lub wydatku stanowiącego\nekonomiczny ekwiwalent nabycia. W przypadku umowy dożywocia taka\nsytuacja nie zachodzi.
\n\nZgodnie z art. 908\n§ 1 Kodeksu cywilnego, jeżeli w zamian za przeniesienie własności nieruchomości\nnabywca zobowiązał się zapewnić zbywcy dożywotnie utrzymanie, powinien on w braku\nodmiennej umowy - przyjąć zbywcę jako domownika, dostarczać mu wyżywienia, ubrania,\nmieszkania, światła i opału, zapewnić pomoc i pielęgnowanie w chorobie\noraz sprawić własnym kosztem pogrzeb odpowiadający zwyczajom miejscowym. Umowa dożywocia\njest zatem niewątpliwie umową odpłatną i wzajemną, ale równocześnie ma charakter\nlosowy, ponieważ zakres i czas trwania świadczeń nabywcy zależą od zdarzeń przyszłych\ni niepewnych, w szczególności długości życia dożywotnika oraz jego stanu zdrowia.
\n\nW uchwale 7 sędziów NSA z 17\nlistopada 2014 r., II FPS 4/14, Naczelny Sąd Administracyjny przesądził, że w przypadku\nzbycia nieruchomości na podstawie umowy o dożywocie nie jest możliwe określenie\nprzychodu ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT, na\nzasadach wynikających z art. 19 ust. 1 i 3 tej ustawy. NSA zaakcentował, że mimo\nodpłatnego charakteru dożywocia brak jest „ceny\" w rozumieniu podatkowym, a\nświadczenia dożywotnie nie dają się przełożyć na mechanizm z art. 19 ustawy o PIT.\nUchwała ta ma zasadnicze znaczenie także dla niniejszej sprawy, ponieważ ujawnia\nistotę umowy dożywocia: jest to umowa odpłatna, ale niewycenialna według konstrukcji\nprzyjętej w ustawie o PIT.
\n\nZ uchwały II FPS 4/14 wynika szerszy\nwniosek systemowy: skoro świadczenia z umowy dożywocia nie dają się ustalić w kategoriach\n„ceny\", to nie można ich w sposób prawidłowy i zgodny z ustawą przełożyć również\nna koszt nabycia po stronie nabywcy nieruchomości. W umowie dożywocia nie występuje\njednorazowa cena nabycia, lecz złożony zespół świadczeń opiekuńczych, alimentacyjnych\ni organizacyjnych, których zakres zależy od dalszego przebiegu stosunku prawnego.\nNie sposób więc przyjąć, że kosztem nabycia jest „zero\", ale nie sposób także\nokreślić go według reguł art. 22 ust. 6c ustawy o PIT w sposób pełny i adekwatny\ndo istoty tej umowy.
\n\nW ocenie Wnioskodawczyni błędne\nbyłoby uproszczenie, zgodnie z którym skoro koszt nabycia nie jest łatwy do ustalenia,\nto należy przyjąć, że wynosi on 0 zł. Taki wniosek nie wynika z ustawy. Brak możliwości\nprawidłowego ustalenia elementu konstrukcyjnego podatku nie może być zastępowany\nfikcją podatkową nieprzewidzianą w przepisach. Skoro art. 30e ust. 2 ustawy o PIT\nwymaga ustalenia dochodu jako różnicy między przychodem i kosztami, to w razie niemożności\nprawidłowego ustalenia kosztu nabycia właściwego dla umowy dożywocia nie powstaje\npodstawa opodatkowania.
\n\nNa gruncie prawa cywilnego trafnie\nakcentuje się również, że umowa dożywocia nierzadko sankcjonuje i porządkuje istniejący\njuż wcześniej stan faktyczny, polegający na wieloletnim sprawowaniu opieki i wsparcia\nnad osobą wymagającą pomocy. Z wyroku Sądu Najwyższego z 25 maja 2016 r., V CSK\n499/15, wynika obraz dożywocia jako relacji osadzonej w realnym, długotrwałym wykonywaniu\nobowiązków opiekuńczych i bytowych, a niejako prostego ekwiwalentu pieniężnego.\nW niniejszej sprawie ma to szczególne znaczenie, ponieważ Wnioskodawczyni przez\nokoło 15 lat faktycznie sprawowała opiekę nad Dożywotnikiem, a zawarta umowa stanowiła\njedynie formalne ukształtowanie relacji już wcześniej istniejącej. To dodatkowo\npokazuje, że świadczeń z takiej umowy nie da się uczciwie i zgodnie z konstrukcją\npodatku dochodowego sprowadzić do jednej „ceny nabycia\". Nie można też pominąć, że\nświadczenia dożywotnika i zobowiązanego z umowy dożywocia są ekwiwalentne jedynie\nw sensie subiektywnym, a nie obiektywnie mierzalnym ekonomicznie. Istotą tej umowy\njest zapewnienie bezpieczeństwa życiowego, opieki, pielęgnacji i wsparcia, często\nw sytuacji ciężkiej choroby i zależności życiowej. Takie świadczenia mają wymiar\nmajątkowy, ale nie mają charakteru ceny w sensie podatkowym. Próba ich sztucznego\ndoszacowania ex post prowadziłaby do wypaczenia zarówno art. 908 k.c., jak i konstrukcji\nart. 19 oraz art. 22 ust. 6c ustawy o PIT.
\n\nW realiach przedstawionego\nstanu faktycznego Wnioskodawczyni wykonywała na rzecz Dożywotnika liczne świadczenia\nopiekuńcze, organizacyjne i bytowe, w tym codzienną pielęgnację, przygotowywanie\nposiłków, organizowanie leczenia, prowadzenie gospodarstwa domowego oraz poniesienie\nkosztów pogrzebu i nagrobka. Świadczenia te miały charakter ciągły, osobisty, częściowo\nniepieniężny, a ich rozmiar był determinowany stanem zdrowia Dożywotnika oraz czasem\ntrwania jego życia. Nie sposób zatem przyjąć, że można je w sposób odpowiadający\nustawie o PIT. zrekonstruować jako klasyczny koszt nabycia nieruchomości. W konsekwencji\nnależy uznać, że choć umowa dożywocia ma charakter odpłatny, to z uwagi na jej losowy,\nniepieniężny i niewymierny charakter nie pozwala ona na ustalenie podstawy opodatkowania\npodatkiem dochodowym według mechanizmu przewidzianego w art. 30e ust. 2 ustawy o\nPIT. Problem nie sprowadza się wyłącznie do trudności dowodowych czy technicznych,\nlecz ma charakter konstrukcyjny. W przypadku umowy dożywocia nie jest znany rzeczywisty\ndochód podatnika osiągnięty na transakcji sprzedaży nieruchomości nabytej uprzednio\nw tej formie, ponieważ nie jest znana i nie jest możliwa do ustawowego odtworzenia\nwartość świadczenia wzajemnego stanowiącego koszt nabycia tej nieruchomości. Nie\nda się zatem ustalić, czy i w jakiej wysokości w ogóle powstało przysporzenie majątkowe\npodlegające opodatkowaniu. Skoro zaś dochód pozostaje nieznany i jest niemożliwy\ndo ustalenia w sposób odpowiadający wymogom ustawy, to brak jest również podstaw\ndo określenia podstawy opodatkowania.
\n\nTym samym sprzedaż nieruchomości\nnabytej uprzednio w drodze umowy dożywocia, dokonana przed upływem pięciu lat od\nkońca roku nabycia, nie powinna skutkować obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego\nod osób fizycznych, ponieważ w realiach takiego nabycia nie jest możliwe prawidłowe\nustalenie dochodu, o którym mowa w art. 30e ust. 2 ustawy o PIT.
\n\nOcena stanowiska
\n\nStanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.
\n\nUzasadnienie interpretacji indywidualnej
\n\nZgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991\nr. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):
\n\nOpodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem\ndochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie\nprzepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
\n\nJak stanowi art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
\n\nŹródłem przychodów\njest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
\n\na) nieruchomości lub ich\nczęści oraz udziału w nieruchomości,
\n\nb) spółdzielczego własnościowego\nprawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w\nspółdzielni mieszkaniowej,
\n\nc) prawa wieczystego użytkowania\ngruntów,
\n\nd) innych rzeczy,
\n\n- jeżeli odpłatne zbycie\nnie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku\nodpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed\nupływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie\nlub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca,\nw którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej\nz osób dokonującej zamiany.
\n\nPrzepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę,\nzgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz\npraw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku\nkalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje\nw ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu. Tym\nsamym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości\noraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego,\nw którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania\ndziałalności gospodarczej - nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust.\n1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym, kwota uzyskana\nze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw\nw ogóle nie podlega opodatkowaniu.
\n\nZ treści wniosku wynika, że 5 grudnia 2024 r. nabyła Pani na podstawie\numowy dożywocia lokal mieszkalny. Dożywotnik przeniósł na Panią własność lokalu\nmieszkalnego, zaś Pani zobowiązała się w zamian za to zapewnić Dożywotnikowi dożywotnie\nutrzymanie. W chwili nabycia lokalu nie pozostawała Pani w związku małżeńskim i\nlokal nabyła w całości do swojego wyłącznego majątku osobistego (prywatnego). Dożywotnik\nzmarł dnia 21 grudnia 2024 r. Pani zorganizowała jego pogrzeb i poniosła jego koszty.\nZapłaciła Pani również koszty wykonania i montażu nagrobka oraz wszelkie inne koszty\nzwiązane z pochówkiem i grobem. W dniu 18 czerwca 2025 r. sprzedała Pani lokal mieszkalny\nna rzecz osób trzecich. Wskazuje Pani, że lokal nigdy nie był wykorzystywany do\ndziałalności gospodarczej. Ponadto Pani nie prowadzi działalności gospodarczej i\nnie wykorzystywała nigdy lokalu w celach zarobkowych.
\n\nWobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości,\njej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt\n8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, decydujące znaczenie\nw kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym\nod osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia.
\n\nZgodnie z art. 908 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks\ncywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):
\n\nJeżeli w zamian za przeniesienie własności nieruchomości nabywca zobowiązał\nsię zapewnić zbywcy dożywotnie utrzymanie (umowa o dożywocie), powinien on, w braku\nodmiennej umowy, przyjąć zbywcę jako domownika, dostarczać mu wyżywienia, ubrania,\nmieszkania, światła i opału, zapewnić mu odpowiednią pomoc i pielęgnowanie w chorobie\noraz sprawić mu własnym kosztem pogrzeb odpowiadający zwyczajom miejscowym.
\n\nJak wynika z przywołanego przepisu, przez umowę o dożywocie właściciel\nnieruchomości zobowiązuje się przenieść jej własność na nabywcę, nabywca zaś zobowiązuje\nsię zapewnić zbywcy dożywotnie utrzymanie, pomoc i pielęgnację. Umowa o dożywocie\njest zatem umową zobowiązującą i wzajemną. Nabywca nieruchomości, który staje się\njej właścicielem z mocy umowy dożywocia, nie jest ograniczony mimo zobowiązań, jakie\nna siebie przyjął wobec dożywotnika, w rozporządzaniu nabytą nieruchomością. Może on zarówno dokonywać wszelkiego rodzaju obciążeń\ntej nieruchomości prawami rzeczowymi ograniczonymi, jak i zbyć tę nieruchomość\nosobie trzeciej. Na skutek zawarcia umowy dożywocia dochodzi do przeniesienia własności\nnieruchomości już w dacie zawarcia tej umowy. Z dniem podpisania aktu notarialnego\ndochodzi do nabycia nieruchomości.
\n\nReguła ogólna wyrażona w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku\ndochodowym od osób fizycznych podaje, że opodatkowaniu podlega odpłatne zbycie m.in.\nnieruchomości (lokalu mieszkalnego), jeżeli zostało\ndokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w\nktórym miało miejsce jego nabycie.
\n\nW\nopisanym stanie faktycznym datą nabycia przez Panią lokalu mieszkalnego jest data\nzawarcia umowy dożywocia, tj. 5 grudnia 2024 r., na skutek której stała się Pani\nwłaścicielem tego lokalu. Zatem bieg pięcioletniego terminu, o którym mowa w art.\n10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy liczyć od\nkońca 2024 r., tj. od 31 grudnia 2024 r. W związku z tym, dokonane 18 czerwca 2025\nr. odpłatne zbycie przez Panią lokalu mieszkalnego (nieruchomości) nabytego 5 grudnia\n2024 r., stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)\nustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ zostało dokonane przed\nupływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego\nnabycie.
\n\nW myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od\nosób fizycznych:
\n\nOd dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust.\n1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
\n\nStosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:
\n\nPodstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości\nlub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust.\n6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust.\n1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
\n\nZgodnie z uregulowaniami zawartymi w art. 19 ust. 1\nww. ustawy:
\n\nPrzychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych\nrzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie\nokreślonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,\nbez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub\npraw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis\nart. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
\n\nZgodnie z powyższym, przychodem z odpłatnego zbycia jest wartość wyrażona\nw cenie określonej w umowie, o ile odpowiada wartości rynkowej, pomniejszona o koszty\nodpłatnego zbycia.
\n\nPojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez\nustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego\nwyrażenia, zgodnie z którym za koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych\nuważa się wszystkie wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby\ntransakcja mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane\nz tą czynnością). Można do takich kosztów zaliczyć np.: koszty wyceny sprzedawanej\nnieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, koszty pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości,\nwydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty\ni opłaty sądowe, o ile były ponoszone przez zbywcę. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym\nzbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy.
\n\nUstalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego\nzbycia odbywa się natomiast zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym\nod osób fizycznych, w zależności od tego, czy\nzbywaną nieruchomość (udział) lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.
\n\nW myśl art.\n22 ust. 6c ww. ustawy:
\n\nKoszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art.\n10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty\nnabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady,\nktóre zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.
\n\nZgodnie\nz art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
\n\nWysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur\nVAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających\nponiesienie opłat administracyjnych.
\n\nJak wynika z powyższego, w przedstawionej\nsprawie podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący różnicę pomiędzy przychodem\nz odpłatnego zbycia nieruchomości określonym zgodnie z art. 19 ustawy o podatku\ndochodowym od osób fizycznych, a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie\nz art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
\n\nStosownie\ndo treści art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
\n\nPo zakończeniu roku podatkowego podatnik jest\nobowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
\n\n1) \ndochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego\nzbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit.\na)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania\nart. 21 ust. 1 pkt 131, lub
\n\n2) \ndochody, o których mowa w art. 21 ust.\n1 pkt 131.
\n\nZ kolei,\njak stanowi art. 30e ust. 5 ww. ustawy:
\n\nDochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.\n10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
\n\nTak więc dochód uzyskany przez Panią ze sprzedaży lokalu mieszkalnego\npodlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach określonych\nw art. 30e ww. ustawy.
\n\nNależy w tym miejscu podkreślić, że w przedstawionej sytuacji,\nwbrew twierdzeniu Wnioskodawczyni możliwe jest ustalenie dochodu ze sprzedaży nieruchomości.
\n\nDochód ten należy ustalić jako różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego\nzbycia ww. prawa określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art.\n22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
\n\nNależy w tym miejscu zaznaczyć, że ustawodawca nie określa szczegółowo\nw przepisie art. 22 ust. 6c ww. ustawy katalogu wydatków, które mogą stanowić koszt\nuzyskania przychodu. Pojęcie kosztów nabycia, o których mowa w art. 22 ust. 6c ww.\nustawy dotyczy zatem tych wydatków, które zbywca musiał ponieść, aby nabyć zbywaną\nprzez siebie nieruchomość lub prawo.
\n\nJak wskazano np. w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego\nw Szczecinie z 27 maja 2021 r., sygn. akt I SA/Sz 223/21:
\n\nOdnosząc się dalej do zasadniczego zarzutu, tj. naruszenia przez organ art.\n22 ust. 6c u.p.d.o.f., należy wskazać, że z brzmienia tego przepisu wynika, że do\nkosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości można zaliczyć\nwyłącznie udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone\no udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione\nw czasie ich posiadania.
\n\nJak prawidłowo ocenił to organ w zaskarżonej interpretacji, w przypadku sprzedaży\nnieruchomości nabytej w drodze umowy dożywocia, kosztami są wydatki, jakie nabywca\nponosił na rzecz dożywotnika od momentu nabycia nieruchomości, wskutek zawarcia\ntakiej umowy, do czasu jej zbycia, będące jednocześnie wydatkami wynikającymi z\nrealizacji zobowiązań określonych umową o dożywocie. Organ, oceniając które z wydatków\nponiesionych przez skarżącą mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodu ze\nzbycia przedmiotowej nieruchomości, będąc jednocześnie związany opisem stanu faktycznego\nostatecznie zaprezentowanym w uzupełnieniu wniosku, uwzględnił jedynie te wydatki,\nktóre zostały wprost w tym opisie wymienione, tj. wydatki na wyżywienie dziadków\ndo dnia zbycia nieruchomości. Natomiast, do kosztów tych nie mogły zostać zaliczone\nwydatki wskazane przez skarżącą, poniesione po dniu zbycia nieruchomości, jak również\nwydatki poczynione ze środków uzyskanych z tego zbycia.
\n\nDo kosztów uzyskania przychodu mogą zostać zaliczone m.in. koszty\nzwiązane ze sporządzeniem aktu notarialnego umowy o dożywocie, czyli opłata notarialna,\nsądowa a także zapłacony w związku z nabyciem nieruchomości podatek od czynności\ncywilnoprawnych. Do kosztów uzyskania przychodu w przypadku umowy o dożywocie, która\njest umową odpłatną zaliczyć można wydatki, jakie nabywca ponosił na rzecz dożywotnika\nod momentu nabycia nieruchomości wskutek zawarcia umowy o dożywocie do dnia śmierci\ndożywotnika, z uwzględnieniem poniesionych kosztów pogrzebu i pochówku w związku\nz realizacją zobowiązań wynikających z umowy o dożywocie. Kosztem nabycia dla podatnika\nbędą faktycznie poniesione i udokumentowane wydatki na rzecz dożywotnika.
\n\nReasumując, dokonana przez Panią 18 czerwca 2025 r. sprzedaż lokalu\nmieszkalnego, nabytego w drodze dożywocia 5 grudnia 2024 r., przed upływem pięciu\nlat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie, stanowi\ndla Pani źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o\npodatku dochodowym od osób fizycznych. Zbycie to podlega opodatkowaniu 19% podatkiem\ndochodowym od osób fizycznych na zasadach określonych w art. 30e ww. ustawy. Dochód\nten należy ustalić jako różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia udziału\nw nieruchomości określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art.\n22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
\n\nTym samym Pani stanowisko jest nieprawidłowe.
\n\nDodatkowe informacje
\n\nOdnosząc się do powołanych wyroków sądów wskazuję, że zapadły\none w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących\nw odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego.
\n\nInformacja o zakresie rozstrzygnięcia
\n\nInterpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego,\nktóry obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
\n\nPouczenie o funkcji ochronnej\ninterpretacji
\n\nPrzepisów art. 14k-14n Ordynacji\npodatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem\ninterpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji\nwydanej:
\n\n1) z zastosowaniem art. 119a;
\n\n2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym\nmowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
\n\n3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne\nkorzyści.
\n\nPrzepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść\npodatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania\nsię do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień\npodatkowych.
\n\nPouczenie o prawie do wniesienia\nskargi na interpretację
\n\nMa\nPani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu\nAdministracyjnego.
\n\nZasady\nzaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002\nr. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz.\n143; dalej jako „PPSA”).
\n\nSkargę\ndo Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
\n\nSkargę\nnależy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej\n(art. 53 § 1 PPSA):
\n\nalbo
\n\nSkarga\nna interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia\nprzepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co\ndo zastosowania przepisu prawa materialnego.
\n\nSąd\njest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
\n\nPodstawa prawna dla wydania\ninterpretacji
\n\nPodstawą\nprawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji\npodatkowej.
","dataType":"StringType"}],"zalacznikiContent":[]},"informacjaTytulDto":[]}